Een jaartje Argentinië !!!

Hola

Ik had hier juist een tekstje in het spaans getypt maar dat is stom want ik kan het daarna toch terug in het nederlands schrijven en het was toch maar zever.

Hoe is het daar in België... Hier is het, nog steeds, super warm!  Ik heb echt zo eens zin om in de sneeuw te springen of dat nu zou sneeuwen hier en ze gooien ne sneeuwbal in mijn gezicht dan zou der gewoon van genieten denk. de warmte begint mijn voetjes wel uit te hangen zenne. Maar goed... Wat heb ik zoal gedaan in de maand januari...

Ik ben dus thuis gekomen van mijn zuidvakantie en ik was nogal verveeld. Iedereen was op vakanteie + dat het hier veel te warm is voor iets te doen + dat je in Santiago Del Estero opzich al  niet veel kunt doen. Dus zei mijn moeder hier waarom ga je niet naar Rosario of Cordoba... Ik van -dat is een idee!!- Dus ik naar Sander (Nederland) gebeld voor te vragen dat hij geen anders reisje zag zitten. Die zag dat natuurlijk direct zitten en stelde voor om naar Carlos Paz te gaan. Dat is zoiets als Lloret de Mar maar dan in Argentinië. Eerst en vooral moesten we dan wel een tentje vinden en zo... een tentje hadden we op de duur wel gevonden maar een matteke voor op te slapen niet... dus hebben we 7 dagen op de grond geslapen. Plus dat het daar wel warm is in de dag maar in de nacht kan het daar behoorlijk koud zijn. (Carlos Paz is ongeveer 7 uur meer naar het zuiden van Santiago) Hadden we daar een camping gevonden vlak naast de rivier rustig afgelegen konden we 's nachts voor het uitgaan nog een pintje gaan drinken met ons voeten in het water.  De mensen beginnen hier pas uit te gaan om 3 uur 's nachts dus...
Maar goed dat was echt een beestige week alleen heel slecht geslapen daarna ben ik dan nog 3 dagen mee naar Sander zijn thuis geweest om daar zijn verjaardag mee te vieren en dan ben ik terug naar Santiago gekomen waar Monique op mij zat te wachten want die ging 2 nachten in mijn huis blijven om Santiago Del Estero te leren kennen. Niet dat hier veel te zien is maar goed. En ondertussen zit ik hier...

Toch wil ik ook nog zeggen dat de Argentijnen ongeloofelijk vriendelijke mensen zijn. Enkele voorbeelden...
- De nachtbewaker van onze camping kende ons totaal nog niet goed maar hij zei tegen ons "Je moet de salami en de wijn van hier leren kennen." Dus heeft hij ons de volgende dag uitgenodigd om salami en wijn te komen proeven in zijn huis.
-  Wij stonden te wachten op de bus,de plaatstelijke bussen die rijden hier niet op tijd dus je moet gewoon naar een bushokje wandelen en hopen dat er een bus komt. Dus wij stonden er al een 15 tal minuten te wachten en ineens stopt daar een auto. Hij vraagt naarwaar we gingen en heeft ons daar heen gebracht tegen bustarief niet tegen taxitarief. "Nee moeke dat is hier niet gevaarlijk met vreemde mensen meerijden."
- In Sander zijn dorpje waren we iets aan het drinken in een bar, leren we daar een meiske kennen. Ze nodigde ons uit om de volgende dag te komen eten. Komen wij daar aan de volgende dag. Zit heel de familie daar (zonder de vader want die was gaan werken) en hadden ze kei lekkere pasta voor ons gekookt. Terwijl de moeder enzo ons toch velledig niet kende.

Zo zijn dus de meeste mensen hier. Ongeloofelijk vriedelijk.

Ondertussen is mijn universiteit ook begonnen. Allé het is een cursus voor te zien wat  je wilt studeren.  We zitten met ongeveer 70 man in die aula (met vraagtekens dat je dat ne aula kunt noemen) Elke dag moet ik van 08.00 tot 10.00 uur naar de les gaan. Ik moet eigenlijk niet gaan maar ik leer daar echt veel spaans bij. De docent versta ik nog altijd niet volledig want dat gaat toch nog iets te vlug voor mij zenne. MAAR  ik proebeer nu toch mee te werken in  de klas wat nu toch mogelijk is. In het secundair 3 maanden geleden verstond ik geen "...." van wat de leerkracht te vertellen had.

Ondertussen moet ik ook eens aan mijn hoge school toekomst in België gaan denken. 1 DING sta zeker vast, ik heb nu een leven volgend jaar nietmeer. Ik ben echt alles vergeten maar echt alles!! Vooral mijn frans, niet dat ik daar al ne krak in was maar ik moet daar wel eens iets gaan doen. Dus maandag ga ik naar een instituut voor mij in te schrijven in de lessen frans.

Wat ook begint duidelijk te worden is dat Santiago echt wel heel verschillend is dan met de onze wereld. Vb. Anna  (Oostenrijk) is het al na 2 weken afgebold, Caterine (Italië) na 5 maanden naar huis gegaan. Anna (Nederland) gaat naar huis in april. (Heeft wel veel redenen). Scott (USA) gaat naar huis in mei en ik ben santiago ook wel een beetje moe aan het worden maar het laatste waar ik aan denk is om voor juli terug naar België te komen. Als ik wil,kan ik naar het stadje van Sander gaan die heeft een familie voor mij maar ik ben al eens veranderd van familie en dat was godverdomme hard zenne dat wil ik zeker geen 2 keer doen. Ook wil ik totaal niet weg van mijn familie nu want die is gewoon te beestig, te zalig, ... 

Goed ik ga het hier dan nog maar eens bij laten. Nog één weekje en de Sluyts en Cyntitha zijn hier se. Daar zie ik wel ongeloofelijk henne uit.  Eindelijk nog eens in mijn eigen dialect praten. Ik heb al aan het oefenen geweest. "Alles goe Bucky!!!

Vele groetjes
   Jonas
     (den Heylen)